تاریخچه پخت آبگوشت وپخت دیزی در دستگاه فر دیزی پزی

دیزی یا آبگوشت از آن دست غذاهایی است که شاید کمتر کسی در کشورمان، ادعا کند که این غذا را دوست ندارد. این غذا از گذشته‌های دور، در میان مردم رواج داشته و در زمانی که مردم از نظر اقتصادی وضعیت خوبی نداشتند، به عنوان یک غذای لوکس مطرح بوده است. اما خوشبختانه امروز اغلب مردم توانایی پخت این غذا را دارند. ناگفته نماند که تنها ایرانی‌ها طرفدار این غذا نیستند، بلکه توریست‌ها نیز تمایل و رغبت عجیبی به این غذا نشان داده‌اند.
در گذشته‌ طبخ غذا، بیشتر در ظروف چوبی انجام می‌شد؛چون تنها چیزی بود که در دسترس بود و می‌توانست گرما و حرارت را تحمل کند. اما آبگوشت را نمی‌شد در این ظروف پخت؛ زیرا به حرارت بالایی نیاز داشت و چوب توان تحمل این مقدار از حرارت را نداشت. در همان دوران بود که انسان به سرش زد ظرفی را ابداع کند که بتواند این غذا را در آن پخت کند. زمان گذشت و با کشف انواع فلزات، ظروفی غیر از ظروف سنگی ابداع شد و بشر توانست بدون هیچ مشکلی آبگوشت بپزد.
در منازل، پخت آبگوشت به راحتی با این ظروف انجام می‌شود؛ چون با وجود یک اجاق گاز و یا حتی یک اجاق خوراک‌پزی، کار به‌راحتی قابل انجام است.
اما در دیزی‌سراها نمی‌توان از یک اجاق گاز ساده استفاده کرد و به این روش این غذا را پخت؛ که دو دلیل می‌توان برای آن نام برد:
بالا بودن حجم کار
بالا بودن تعداد ظروفی که باید برای مشتری سرو کرد زیاد است.
برای راحتی کار، فر دیزی‌پزها خود را وارد زندگی ما کردند و در قهوه‌خانه‌های سنتی و رستوران‌هایی که این غذا را در منوی خود قرار داده‌اند، از این دستگاه به وفور استفاده می‌شود. در این دستگاه می‌توان ظروف زیادی را قرار دارد، به همین دلیل، در جاهایی که دیزی، در منوی اصلی قرار دارد، به کاربردن آن می‌تواند مزیت‌های زیرا را برای رستوران‌داران داشته باشد:
بسیار کار را‌ه‌انداز است
سرعت عمل را بالا برده است.
استفاده از این فردیزی‌پزی، باعث شده که گوشت کاملا مغز پخت شود و مزه بسیار خوبی به غذا می‌دهد. تاریخچه پخت آبگوشت
دیزی یا آبگوشت از آن دست غذاهایی است که شاید کمتر کسی در کشورمان، ادعا کند که این غذا را دوست ندارد. این غذا از گذشته‌های دور، در میان مردم رواج داشته و در زمانی که مردم از نظر اقتصادی وضعیت خوبی نداشتند، به عنوان یک غذای لوکس مطرح بوده است. اما خوشبختانه امروز اغلب مردم توانایی پخت این غذا را دارند. ناگفته نماند که تنها ایرانی‌ها طرفدار این غذا نیستند، بلکه توریست‌ها نیز تمایل و رغبت عجیبی به این غذا نشان داده‌اند.
در گذشته‌ طبخ غذا، بیشتر در ظروف چوبی انجام می‌شد؛چون تنها چیزی بود که در دسترس بود و می‌توانست گرما و حرارت را تحمل کند. اما آبگوشت را نمی‌شد در این ظروف پخت؛ زیرا به حرارت بالایی نیاز داشت و چوب توان تحمل این مقدار از حرارت را نداشت. در همان دوران بود که انسان به سرش زد ظرفی را ابداع کند که بتواند این غذا را در آن پخت کند. زمان گذشت و با کشف انواع فلزات، ظروفی غیر از ظروف سنگی ابداع شد و بشر توانست بدون هیچ مشکلی آبگوشت بپزد.
در منازل، پخت آبگوشت به راحتی با این ظروف انجام می‌شود؛ چون با وجود یک اجاق گاز و یا حتی یک اجاق خوراک‌پزی، کار به‌راحتی قابل انجام است.
اما در دیزی‌سراها نمی‌توان از یک اجاق گاز ساده استفاده کرد و به این روش این غذا را پخت؛ که دو دلیل می‌توان برای آن نام برد:
بالا بودن حجم کار
بالا بودن تعداد ظروفی که باید برای مشتری سرو کرد زیاد است.
برای راحتی کار، فر دیزی‌پزها خود را وارد زندگی ما کردند و در قهوه‌خانه‌های سنتی و رستوران‌هایی که این غذا را در منوی خود قرار داده‌اند، از این دستگاه فردیزی‌پزی به وفور استفاده می‌شود. در این دستگاه می‌توان ظروف زیادی را قرار دارد، به همین دلیل، در جاهایی که دیزی، در منوی اصلی قرار دارد، به کاربردن آن می‌تواند مزیت‌های زیرا را برای رستوران‌داران داشته باشد:
بسیار کار را‌ه‌انداز است
سرعت عمل را بالا برده است.
استفاده از این فردیزی‌پز، باعث شده که گوشت کاملا مغز پخت شود و مزه بسیار خوبی به غذا می‌دهد. 

نظرات کاربران

هیچ نظری ثبت نشده است

نظر خود را وارد کنید